คุยเฟื่องเรื่องอาหารประเทศภูฏาน

สวัสดีครับหลังจากอ่านกันไปในหลาย ๆ บทความ เชื่อว่าคงมีหลายคนอยากจะไปสัมผัสกับบรรยากาศที่ประเทศภูฏานกันบ้างแล้ว และเชื่อว่าประเทศนี้เองนับตั้งแต่เจ้ายายจิกมีทรงเสด็จมาเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในปี 49 และทำการสมรสในเวลาต่อมา หลายคนคงมีโอกาสได้รู้จักประเทศภูฏานเล็ก ๆ ประเทศนี้มากขึ้นอย่างแน่นอนใช่มั่ยครับ ถ้าใครยังไม่รู้ว่าการท่องเที่ยวที่ประเทศแห่งนี้ประกอบไปด้วยอารยและวัฒนธรรมด้านใดบ้างลองกลับไปอ่านบทความนี้ดูครับ

วันนี้เองผมก็มีโอกาสได้เขียนบล็อกให้ท่านผู้ชมอ่านกันในเว็บนี้กันอีกครั้งหนึ่งก็จะมาเล่าถึงเรื่องของอาหารในประเทศภูฏานกันครับ หลาย ๆ คนกลับมาบ่นว่าประเทศภูฏานนั้นอาหารไม่ค่อยถูกปากเราเท่าไหร่ แนะนำว่าถ้าใครเรื่องมากเกี่ยวกับเรื่องการกินการอยู่ขออย่าได้ไปจะดีกว่า จากเว็บบอร์ดพันทิปนะครับเขาว่ากันอย่างนี้เลย และภูมิประเทศเหล่านี้ล้วนเป็นภูเขา ชาวภูฏานต่างก็ยิ้มแย้มแจ่มใสน่ารักทุกคนเลย

ทางแก้นะครับล่วงหน้า ก็คือเป็นเรื่องง่าย ๆ อย่างเช่นให้เตรียมอาหารไปรับประทานที่นู่นเอง อย่างประหยัดหน่อยก็อาจจะคงหนีไม่พ้นเรื่องของมาม่าใช่มั่ยครับ เพราะสามารถอยู่ได้นาน มีแค่น้ำร้อนก็ลวกต้มได้แล้ว ถ้าใครอยากหาข้อมูลเพิ่มเติมขอแนะนำให้เข้าไปที่เว็บไซต์พันทิปครับจะมีทุกเรื่องรายละเอียดตั้งแต่การเริ่มออกเดินทาง การจองทัวร์ท่องเที่ยว ลำดับขั้นตอนในการเข้าเที่ยวทีละขั้นตอน เขาก็จะบอกหมดเลยครับ ถ้าใครกำลังหาข้อมูลอยู่แนะนำเลย ส่วนใครยังไม่มีทัวร์ หรือว่าแพคเกจสำหรับทัวร์ที่ประเทศภูฏาน ผมขอแนะนำเว็บไซต์นี้เลยครับ http://www.earththaitravel.com/bhutan/bhutan.php

ประเทศเวียดนามนี่เขาดีเนอะครับ การท่องเที่ยวดีมาก ๆ เลย มีบรรยากาศสัมผัสของธรรมชาติตามป่าตามเขา ผมเคยเห็นในรูปบางทีเขาพายเรือพานักท่องเที่ยวตามทุ่งนาด้วยอ่ะ คือไม่ใช่ว่าพายบนนานะครับ รอบที่นาจะมีคูคลองสำหรับนาด้วย ก็พายกันตรงนั้นเลย ซึ่งสวยงามมาก ๆ ครับ และดูจากรูปภาพที่อ่าวฮาลองนี่คงจะเป็นสถานที่ ๆ น่าท่องเที่ยวมากที่สุดที่หนึ่งเลย มีทั้งเรือเล็กเรือใหญ่ และที่สำคัญน้ำเหมือนไม่เสียด้วย อาจจะทำให้การท่องเที่ยวนั้นได้บรรยากาศสุด ๆ

แชร์ความน่าจะเป็นในอนาคตการท่องเที่ยวของเวียดนาม

ที่ว่ากันว่าในเรื่องของคำว่าคนของเขามีคุณภาพก็เห็นจะเป็นที่นี่หล่ะครับ ได้ยินมาหลายต่อหลายครั้งน่าจะเป็นจริงมาก ๆ เลย อีกอย่างผมไปอ่านมาจากเว็บบล็อกมาเว็บหนึ่งด้วยหล่ะซึ่งเขียนเรื่องการบอกเล่าเกี่ยวกับคุณภาพของคนเวียดนามให้เราได้อ่านกันอีกด้วย และคนที่นี่ผมดูแล้วน่าจะเป็นตามที่เขาว่าอ่ะแหละ คือนอกจากจะมีความอดทนสูงแล้ว เขาก็มีมิตรไมตรีมาก ๆ ให้เกียรติและเคารพผู้อื่นมาก ๆ นับว่าได้ใจจริง ๆ ครับ

ต่อไปในอนาคตเวียดนามอาจจะเป็นประเทศตัวอย่างในเรื่องของการส่งเสริมการท่องเที่ยว และเรื่องการปฏิวัติอุตสาหกรรมทุกสิ่งอย่างให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ดีอยู่ก็เป็นได้ ตอนนี้เนี่ยนักลงทุนแห่กันไปลงทุนกับเวียดนามจำนวนมาก หลังจากที่ได้มีการปิดประเทศและซ่อมแซมอยู่นานวัน วันนี้เวียดนามก้าวผ่านจุดนั้นมาได้อย่างไร ผู้อ่านลองหาหนังสือสักเล่มเกี่ยวกับสงครามในเวียดนามดูครับ แล้วจะรู้ว่ากว่าที่เขาจะผ่านเรื่องราวมาได้นั้นต้องพบต้องเจอกับอะไรมาบ้าง ถ้าใครอยากไปเที่ยวเวียดนามลองเข้าไปดูทัวร์ในเว็บไซต์นี้ก็ได้ครับ อย่าลืมชวนผมด้วยหล่ะ http://www.earththaitravel.com/vietnam/vietnam.php